BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV
   
 
  Αρχική > Αξιολόγηση χημικής ασφάλειας > Αξιολόγηση κινδύνου

Αξιολόγηση κινδύνου

   
 

Η αξιολόγησης της επικινδυνότητας είναι το πρώτο βήμα για την αξιολόγηση χημικής ασφάλειας (ΑΧΑ).

Αποτελείται από:

  • τη συγκέντρωση και την αξιολόγηση πληροφοριών,
  • τον προσδιορισμό της επικινδυνότητας,
  • την ταξινόμηση και την επισήμανση,
  • τον υπολογισμό για τα επίπεδα κατώτατων ορίων,
  • την αξιολόγηση των ΑΒΤ και των αΑαΒ.

Η συγκέντρωση και η αξιολόγηση πληροφοριών χρειάζονται για την καταχώριση. Οι πληροφορίες τεκμηριώνονται σε ένα τεχνικό φάκελο και στην έκθεση χημικής ασφάλειας, όταν απαιτείται. Το είδος και η ποσότητα των πληροφοριών εξαρτάται από τις ποσότητες που παρασκευάζονται ή εισάγονται.

Αξιολόγηση της επικινδυνότητας για την υγεία του ανθρώπου

Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι επιπτώσεις στην υγεία και η τοξικοκινητική συμπεριφορά. Οι τοξικολογικές πληροφορίες που παρέχονται ή παράγονται πρέπει να επιτρέπουν να καθιερωθεί, για κάθε επίπτωση στην υγεία του ανθρώπου και κάθε σχετική μορφή έκθεσης1, το εξωτερικό επίπεδο έκθεσης κάτω από το οποίο δεν αναμένεται αρνητική επίπτωση για την υγεία του ανθρώπου (DNEL). Σε περίπτωση που δεν μπορεί να υπολογιστεί το DNEL (για παράδειγμα για επιπτώσεις με μη κατώτατα όρια όπως το γονιδιοτοξικό καρκινογόνο), καθορίζεται μια ημιποσοτική τιμή ως το παράγωγο ελάχιστο επίπεδο με επιπτώσεις (DMEL). Αυτά τα επίπεδα προκύπτουν από τα αποτελέσματα των τοξικολογικών δοκιμών και η αβεβαιότητα που προκύπτει από τη μεταβλητότητα των πειραματικών ειδών και από τις διαφοροποιήσεις τόσο μεταξύ των ειδών, όσο και εντός κάθε είδους.

Αξιολόγηση της επικινδυνότητας για την υγεία του ανθρώπου

Οι δυνητικές επιπτώσεις για την υγεία του ανθρώπου αξιολογούνται για τις ακόλουθες φυσικοχημικές ιδιότητες:

  • εκρηκτικότητα,
  • αναφλεξιμότητα,
  • δυνατότητα οξείδωσης.

Αξιολόγηση της περιβαλλοντικής επικινδυνότητας

Η αξιολόγηση της περιβαλλοντικής επικινδυνότητας επικεντρώνεται στις δυνητικές επιπτώσεις για το οικοσύστημα σε οποιοδήποτε περιβαλλοντικό σύστημα (το υδάτινο περιβάλλον, την ατμόσφαιρα, το έδαφος). Στις δυνητικές επιπτώσεις από τη συσσώρευση στην τροφική αλυσίδα και στη μικροβιολογική δραστηριότητα των συστημάτων επεξεργασίας λυμάτων. Η αξιολόγηση της περιβαλλοντικής επικινδυνότητας προσδιορίζει το όριο συγκέντρωσης κάτω από το οποίο δεν αναμένεται να υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον (PNEC). Για κάθε περιβαλλοντικό συστήματα, η PNEC προκύπτει βάσει των αποτελεσμάτων από τις οικοτοξικολογικές δοκιμές και τον παράγοντα αξιολόγησης. Όσο εκτενέστερα είναι τα δεδομένα και όσο μεγαλύτερη η διάρκεια των δοκιμών, τόσο μικρότερος είναι ο βαθμός αβεβαιότητας και το μέγεθος του παράγοντα αξιολόγησης

Αξιολόγηση των ΑΒΤ και αΑαΒ

Δικαιολογείται η περαιτέρω αξιολόγηση των ιδιοτήτων αυτών μια και είναι δύσκολο να προβλεφθεί η δυνατότητα για μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Η αξιολόγηση αποσκοπεί να καθορίσει εάν η ουσία πληροί τα κριτήρια του παραρτήματος XIII του REACH για αξιολόγηση των ανθεκτικών, των βιοσυσσωρεύσιμων και των τοξικών ουσιών (ΑΒΤ) και των άκρως ανθεκτικών και βιοσυσσωρευσίμων ουσιών (αΑαΒ). Στην περίπτωση αυτή, χρειάζεται να χαρακτηριστούν όλες οι εκπομπές καθ' όλο τον κύκλο ζωής της ουσίας.

 

Αν η ουσία ταξινομείται ως επικίνδυνη ή ΑΒΤ ή αΑαΒ, ο καταχωρών πρέπει να εκτελέσει την αξιολόγηση της έκθεσης και το χαρακτηρισμό κινδύνου στο πλαίσιο της ΑΧΑ. Διαφορετικά σταματάει εδώ η αξιολόγηση της χημικής ασφάλειας.

 

1. Ιδιότητα έκθεσης: συνδυασμός συχνότητας, διάρκεια και πορεία της έκθεσης και πληθυσμού που είναι πιθανόν να εκτεθεί.

 

λογότυπο CNRS

Prévention du risque chimique, Γαλλία, 2007, 2010
Το παρόν έγγραφο παρέχεται μόνο για πληροφοριακούς σκοπούς και δεν αποτελεί νομική συμβουλή σε καμία περίπτωση. Η μόνη αυθεντική νομική αναφορά είναι το κείμενο του Κανονισμού REACH (Κανονισμός (ΕΚ) αρ. 1907/2006).